تاریخچه پرورش شترمرغ- داستان شترمرغ

تاریخچه پرورش شتر مرغ

شترمرغ پرنده غیر قابل پرواز بزرگی است که از گذشته مورد توجه انسان ها بوده و امروزه نیز از قسمت های مختلف بدن آن مانند پوست و پر استفاده می شود و گوشت آن دارای خواص زیادی است که می تواند درمانی برای بسیاری از بیماری ها باشد. در ادامه این نوشته از چیکن دیوایس به تاریخچه پرورش شترمرغ ها در ایران و قسمت های مختلف جهان خواهیم پرداخت،هم چنین یک بررسی کلی از آناتومی و ساختار بدنی این پرنده پرخاصیت خواهیم داشت.

کتاب داستان شتر مرغ

نگاهی به تاریخچه شترمرغ

در آفریقای شمالی و خاور نزدیک قبل از دوران مسیحیت برای پر و گوشت و تخم شترمرغ اهمیت ویژهای قائل بودند. اولین ارتباط مابین شترمرغ و انسان در عصر حجر به وقوع پیوست. شکارچیان حدود ۷۰۰۰ سال پیش تصاویری از شترمرغ در غارهای محل زندگی خویش در منطقه صحرای بزرگ آفریقا که قبلا سرسبز بوده است ترسیم کرده اند.

در مصر قدیم شترمرغ به واسطه شکل پرهای آن به عنوان سنبل عدالت شناخته شده بود. در یونان قدیم و رم پرهای شترمرغ برای تزئین کلاه ها و چرم آن برای درست کردن لباسهای جنگی مورد استفاده قرار می گرفته است و در اروپا در قرون وسطی پرها نقش زینتی را داشتند و در اروپا در قرن هجدهم در میان زنان اروپایی اهمیت زیادی را دارا بودند.

از قرن ۱۸ به بعد شترمرغ در مزارع نگهداری می شود. اما آغاز دوران واقعی شروع پرورش و نگهداری صنعتی به صورت انبوه از سال ۱۸۶۵-۱۸۶۰ با تولید توری های آهنی و احاطه کردن چراگاه ها و ساخت آبشخورها و دستگاه های جوجه کشی شروع گردید و به اوج رسید و رکود درخواست تولید پر با شروع جنگ جهانی اول آغاز گردید. اما در حال حاضر مجدداً درخواست گوشت شترمرغ روز به روز افزایش می یابد. 

شترمرغ
کتاب الحیوان

تاریخچه پرورش شترمرغ در کشورهای مختلف دنیا

این پرنده در کشورهای مختلف دنیا پرورش داده می شود که آفریقا، آمریکا و کشورهای اروپایی بزرگترین تولید کننده محصولات شترمرغی هستند. با اینکه اولین مزرعه پرورش شترمرغ در آفریقا بود و تاریخچه اهلی کردن این پرنده به این کشور منسوب می شود اما تجار و بازرگانان جوجه و تخم نطفه دار شترمرغ ها را با خود به کشورهای مختلف حمل کرده و سبب گسترش صنعت پرورش شترمرغ در کشورهای مختلف این کره خاکی من جمله ایران شده اند

آغاز پرورش شترمرغ در آفریقا و افزایش چشم گیر درآمد حاصل از فروش گوشت، پوست و پر این پرنده سبب تاسیس واحدهای صنفی و انجمن های مربوطه در سال های ۱۹۹۴ الی ۱۹۹۶ شد، البته لازم به ذکر است که در این سالها کشتارگاه ها و کارخانهٔ های دباغی مخصوصی نیز به جهت رشد صنعت افتتاح شدند و قوانین ویژه ای برای صنعت پرورش شترمرغ به مرحله تصویب رسید

در ۱۹۹۵ تعداد ۰۰۰ ۱۷۰ قطعه شترمرغ کشتار شد که این مقدار ۸۵٪ کشتار در جهان بوده و ٪۷۵ درصد آن از منطقهٔ Klein Karoo بود. در سال ۱۹۹۶ تعداد ۶ کشتارگاه تأیید شده اتحادیهٔ اروپا، ۵ کارخانهٔ دباغی و ۶ کارگاه فرآوری گوشت وجود داشتند. نژاد گردن سیاه آفریقای جنوبی از هیبرید کردن شترمرغ گردن آبی جنوب آفریقا با شترمرغ گردن قرمز شمال آفریقا به طور اختصاصی ایجاد شده است.

تاریخچهٔ پرورش شترمرغ در نامیبیا

اولين مزرعه در سال ۱۹۱۲ با واردات شترمرغ از آفریقای جنوبی آغاز به کارکرد و تا ۱۹۸۹ دو مزرعهٔ تجاری بزرگ ایجاد شد. پس از استقلال کشور، انجمن شترمرغ تأسیس گردید. شترمرغ های وحشی گردن آبی نامیبیا بسیار پرخاشگر بوده و تفریحی شکار می شدند و مزرعه داران برای پرورش، تخم و جوجه را از طبیعت می گرفتند. در سال ۱۹۹۱ تعداد ۳۰ شترمرغ اهلی موجود بود که نژاد آنها اکثرا آفریقای جنوبی و تعدادی هم گردن آبی نامیبیایی بودند. یک کشتارگاه با استاندارد اتحادیهٔ اروپا و همچنین ۴ کارخانهٔ دباغی تأسیس شده بود. در سال ۹۰ الی ۹۵ اکثراً تخم نطفه دار و جوجهٔ یک روزه صادر می شد. آمار موجودی سال ۱۹۹۶ تعداد ۴۳۰۰۰ شترمرغ بالای ۶ ماهه بوده و ۱۳۱ مزرعه ثبت شده برای صادرات وجود داشته و جمع کار مولد ها ۴۷۱۶ بوده اند.

تاریخچهٔ پرورش شترمرغ در زیمبابوه

کشوری محصور در خشکی به مساحت ۴۰۰۰۰۰ کیلومترمربع و تقریباً دایره ای میباشد با جمعیت ۱۱ میلیون، ۷۰ درصد مردم روستایی بوده و به نظر میرسد پرورش شترمرغ از دامداری سودآورتر است. شترمرغ گردن آبی بومی و وحشی زیمبابوه می باشد.

در ۱۹۷۶ شخصی از پارک ملی شروع به جوجه کشی و پرورش شترمرغ گرفته شده از طبیعت کرد. این مزرعه در سال ۱۹۸۵ به یک مزرعهٔ تجاری تبدیل شد و همزمان با افزایش تقاضای شترمرغ در آمریکا بود. در آن زمان برخی از تولیدات برای عدم انقراض به طبیعت بازگردانده می شدند.

تاریخچهٔ پرورش شترمرغ در استرالیا

انجمن حیوانات استرالیا در سال ۱۸۶۸، ۲ نر و ۳ ماده شترمرغ نابالغ از آفریقای جنوبی وارد کشور نمود و پس از تولید پرها به قیمت بالایی به فروش رسید.

در سال ۱۸۸۷ دولت استرالیای جنوبی ۱۲۵۰ هکتار از اراضی غير توليدى و زمینهای بایر را به هر کسی که بتواند ۲۵۰ شترمرغ یک ساله در آن بیاورد پیشنهاد داد و در ۱۸۹۰ در منطقه، سرمایه گذاری برای پرورش ۷۰۰ شترمرغ ایجاد شد و در سال ۱۹۰۰ مزارع جداگانه ای در سال ۱۹۱۴ صنعت افت کرد و بسیاری از شترمرغها در طبیعت رها شدند یا به باغ وحش ها و مزارع توریستی انتقال یافتند. در سال ۱۹۸۰ گروهی از مزرعه داران مجددا اقدام به پرورش شترمرغهای طبیعت کردند و انجمن شترمرغ استرالیا را تأسیس نمودند. تا سال ۱۹۹۲ تعداد مزارع به ه ۸۰ مزرعه با ظرفیت ۶۵۰۰ شترمرغ رسید که ۶۰٪ آنها در ویکتوریا قرار داشتند. این منطقه نسبتاً خنک است و میزان بارندگی آن ۶۰۰ میلیمتر در سال می باشد. در سال ۱۹۹۳ آمار موجودی به ۸,۰۰۰ شترمرغ افزایش یافت.

هم چنین در سایر کشورهای آفریقایی ، آمریکایی ، اروپایی و حتی آسیایی به مرور زمان شاهد رشد مزارع پرورش شترمرغ بوده ایم که نژاد غالب و محبوب جهت پرورش همان گونه گردن آبی بوده که امروزه در ایران نیز آن نژاد را پرورش می دهند. در ادامه خلاصه از تاریخچه پرورش شترمرغ در ایران بیان خواهد شد. 

داستان شتر مرغ در ایران

مزرعه پرورش ستر مرغ مادر اترک در نزدیکی شهر بجنورد

ورود شترمرغ در ایران در حدود ده سال پیش انجام گرفت. در این مدت نتایج به دست آمده از تحقیقات بر روی نحوهٔ زیست این پرنده در کشور همگی مؤید این هستند که پرورش شترمرغ به عنوان یک صنعت سودآور با آیندهٔ درخشان می تواند مورد توجه قرار گیرد، ولی هیچ تحقیقاتی در خصوص این که کدام نوع و نژاد شترمرغ برای ایرن مناسب است انجام نگرفته است اما با این نژاد گردن آبی آفریقایی به خوبی در استان های مختلف کشور پرورش داده می شوند و با محیط های مختلف جغرافیایی نیز سازگاری کامل را دارند. برای اطلاعات بیشتر به مقاله نژاد های شترمرغ مراجعه کنید.


با توجه به این نکته که حدود ۵۰ درصد وسعت ایران را مناطق بیابانی، زمینهای پست و اراضی لم یزرع تشکیل میدهد، می توان نتیجه گرفت که شرایط اقلیمی و جغرافیایی حاکم بر کشور ما و همچنین کاهش اثرات چرای دام بر مراتع، زمینهٔ بسیار مناسبی را برای ایجاد و گسترش صنعت پرورش شترمرغ در اکثر نقاط فراهم آورده است و با اتخاذ تدابیر صحیح و تصمیمات مناسب می توان نهایت بهره برداری را از این شرایط ایده آل به عمل آورد و حتی زمینه را برای صادرات فرآورده های حاصل از این حیوان به کشورهای اروپایی و حوزهٔ خلیج فارسی که متقاضیان عمدهٔ این محصولات هستند فراهم نمود.

در ایران مزارع اصلی تولیدکنندهٔ شترمرغ در استان تهران، سمنان مرکزی و مازندران است و مزارع کوچکتری نیز در سایر استان ها از جمله اصفهان، شیراز، زاهدان و همدان وجود دارد. با توجه به موقعیت جغرافیایی، ایران جزء مناطق نیمه خشک و خشک محسوب می شود و به واسطهٔ وجود شرایط کوهستانی، نوسان درجهٔ حرارت در مناطق مختلف گرمسیری و سردسیری حدود ۴۰ درجهٔ سانتیگراد میباشد.

یکی از محاسن شرایط اقلیمی کشور ما از نظر پرورش این است که مهمترین بخشهای کشور ما دارای شرایط حرارتی گرم و خشک حارهای است که از بارزترین خصوصیات طبیعی پرورش شترمرغ با توجه به زیستگاه های آن در مناطق گرم و خشک مثل آفریقای جنوبی است. بنابراین عملاً شرایط طبیعی پرورش شترمرغ در بسیاری از مناطق مختلف ایران فراهم میباشد.

شترمرغ ایرانی 

منظور از شترمرغ ایرانی ، شترمرغی است که در ایران پرورش یافته باشد با اینکه مولدهای آن وارداتی باشند اما خود در این کشور پرورش و بالغ شده اند و آماده تولید مثل هستند. از شترمرغ های ایرانی نیز مانند سایر نژاد ها می توان تخم و گوشت کافی دریافت کرد و پوست و پر آنها برای تولید محصولات مختلف کاربرد فراوانی خواهند داشت.

شترمرغ های ایرانی معمولا از فرزندان گردن آبی آفریقایی هستند که در شهرهای مختلف ایران پرورش داده می شوند. انها مولد های خوبی خواهند بود و در صورت رسیدن به سن ۲ و نیم الی ۳ سالگی قادر به جفت گیری و تخم گذاری نیز خواهند بود که در نوشته پرورش شترمرغ به صورت کامل به این موضوع پرداخته شده است

محل زندگی شترمرغ وحشی کجاست؟

همانطور که اشاره شد شترمرغ ها بومی آفریقا ، استرالیا و آمریکا هستند و هر کدام از این قاره ها دارای نژاد های به خصوصی هستند که در مراتع و جنگل های گرمسیری این کشورها به صورت آزادانه و وحشی در حال زندگی هستند. انسان در طول تاریخ برخی از این نژادها را که از لحاظ تولید گوشت و تخم صرفه اقتصادی داشته را اهلی کرده و از طریق فراهم کردن شرایط زندگی مناسب ، آنها را پرورش داده اند. از جمله شترمرغ های وحشی می توان به شترمرغ آفریقایی ، ماسایی ، عربی ، سومالی ، شترمرغ آمریکایی (ریا) ، شترمرغ استرالیایی (امو) و … اشاره کرد

یک پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.